Op avontuur naar boekhandel Stevens

Pas op: Dit is een beschrijving van mijn reis/”avontuur” naar boekhandel Stevens. Als je liever gewoon over boeken leest, scroll naar beneden tot je de tekst onder de dikgedrukte zin vindt.

Heb je wel eens zo’n plan dat zo raar is dat je denkt, dat gaat nooit lukken, maar dan opeens ben je het toch aan het uitvoeren? Om eerlijk te zijn gebeurt dit mij nooit. Tot donderdag 12 november, dan. Toen bevond ik mezelf opeens in de bus naar Hoofddorp, terwijl ik over niet al te lange tijd moest oppassen.

Laat ik bij het begin beginnen. Zoals jullie allemaal wel weten was Julie Kagawa twee weken geleden in Nederland. Omdat zij ook in boekhandel Stevens was, besloot de boekhandel om drie Julie Kagawa pakketten te verloten. Natuurlijk deed ik enthousiast mee, want ja, gratis boeken. Eigenlijk was ik het alweer helemaal vergeten, totdat ik een mailtje kreeg. Ik had gewonnen!

Toen ontstond er dus een probleem. Ik moest de boeken gaan ophalen in de boekhandel, maar Hoofddorp is niet om de hoek. Ik moest sowieso +-1.5 uur uittrekken voor alleen de busreis. Wanneer zou ik dat moeten doen dan, als ik elke dag pas na 4 uur thuis was, en plannen had in alle weekenden? Had ik een superleuk pakket gewonnen, kon ik het niet eens komen ophalen!

De oplossing kwam zich aandragen in de vorm van een projectdag. Op donderdag zou ik om 12:30 uit zijn. In principe kon ik dan racen naar de bushalte, naar de winkel lopen, het pakket halen, teruglopen en weer terug in Haarlem zijn voordat ik om 15:30 moest oppassen. Het was krap, helemaal als je je realiseert dat ik echt geen richtingsgevoel heb en dus sowieso zou verdwalen in Hoofddorp, maar het was ook maar een plan. Alsof ik het echt zou doen.

Nou, ja dus. Donderdag ochtend werd ik wakker met een gevoel, en dit gevoel spoorde me aan om al om 12:15 in de bus te zitten (lang leve niet-uitlopende projectdagen). Alles wat ik wist was dat dit de goeie bus was richting Hoofddorp, maar waar ik eruit moest… Dit is ongeveer het punt dat ik jullie ga vertellen dat als je ooit met de bus ergens heengaat, je beter eerst kan uitzoeken waar hij allemaal stopt. Zo had ik veel dichterbij de winkel kunnen uitstappen, maar nee, ik moest en zou eruit bij het station.

Natuurlijk liep ik ook met een enorme omweg naar de winkel. Want ja, waarom zou je afslaan en er recht op aflopen als je ook rechtdoor kan en er met een boog omheen gaat? Zo heb ik dus half Hoofddorp gezien, en heb ik het Winterland festival ding mogen aanschouwen. Allemaal onmisbaar, natuurlijk. Deze omweg maakte me echter helemaal niet uit, want wat voelde ik me avontuurlijk! Blijkbaar heb ik niet heel veel nodig om mezelf helemaal cool te vinden, dit bewijst het maar weer.

Eindelijk, na minimaal een half uur gelopen te hebben (de wandeling is, als je goed loopt, zo’n 10 minuten), kwam de winkel in beeld. Ik kon wel huilen van geluk! Eerst zocht ik een boek uit, want ik had een boekenbon en was nu al zo ver gekomen dat ik vond dat ik dat wel mocht van mezelf, en bij de kassa haalde ik daarna mijn pakket op. Helemaal gelukkig, en met een linnen tasje aan elke schouder, wandelde ik weer terug naar de bushalte.

Ik ben helemaal naar het station gelopen en heb daar moeten wachten op de bus. Toen de bus eindelijk ging rijden kwam ik tot een schokkende realisatie; de bus stopte ook letterlijk naast de boekwinkel! Conclusie: Beter research doen naar waar je in de bus moet stappen.

All in all is er donderdag niet heel veel gebeurd. Ik ben in een bus gegaan, naar de boekwinkel, weer in de bus, en ik kwam dik op tijd (14:40, AWW YEAH) aan waar ik moest zijn. Maar toch voelde het als een avontuur, hoor! Zo was er in de bus een man die naast me ging zitten, terwijl de rest van de bus letterlijk leeg was, en iedere keer met zijn arm mijn arm aanraakte. Ik heb de longen uit mijn lijf gekucht, net zo lang totdat hij ergens anders ging zitten. Want ja, zo doe je dat. Het klinkt misschien stom, maar het idee om zomaar in een bus te stappen is toch best wel spannend. Ik realiseerde me maar weer dat ik eigenlijk overal heen kan, en dat als ik volgend jaar ga studeren dit ook vaker gaat gebeuren. Voor veel mensen is zo’n trip waarschijnlijk heel normaal, maar ik voelde me echt even een avonturier.

En ik heb boeken nu!

In het pakket zitten een aantal super leuke dingen. Als eerste, dat is je waarschijnlijk meteen wel opgevallen, de volledige Blood of Eden trilogie met de mooie Engelse covers! Ze glimmen! Ik heb nog nooit een Julie Kagawa boek gelezen, moet ik toegeven, maar nu ik deze schatjes heb gaat daar sowieso snel verandering in komen. Verder zit er nog een T-Shirt van de Talon serie in, boekendrop en een Talon armbandje. Aangezien ik die al heb, gaat die ook naar de winnaar van de Six of Crows winactie!ipp

Ik ben er zeker voor om vaker op avontuur te gaan. Binnenkort misschien een impromptu dagje Amsterdam? De mogelijkheden zijn eindeloos, en dat maakt het juist zo leuk. Eline de Avonturier. Klinkt wel lekker, toch?

0 thoughts on “Op avontuur naar boekhandel Stevens”

  1. Volgende week donderdag kan je bij de ABC in Amsterdam 20% korting krijgen, dat wordt waarschijnlijk mijn avontuur (ik moet boekenbonnen uitgeven dus fuck yeah). Eline je hebt een erg spannend leven met je avontuurtjes. Blood of Eden is trouwens erg goed en ik ben jaloers op die covers, degene die ik heb zijn nog de oude versie met dat meisje erop :/

  2. Wat een leuk avontuur (Je zou eigenlijk altijd iets moeten beleven op reis naar de boekhandel, dat voelt het extra bijzonder als je aankomt bij de winkel)! Of nou ja, leuk, niet met die man. Ik ben benieuwd welk boek je hebt gekocht. 🙂
    Zelf heb ik Blood of Eden ook nog niet gelezen, wel de Iron fey serie, waar ik nu bij het één na laatste boek ben (deel 6). Of deel 2 van de tweede serie, hoe je het ook telt. Julie Kagawa heeft best wel leuke boeken, dus veel plezier met lezen!
    O! En ik vraag me af, omdat Julie een paar weken geleden in Nederland was, of de boeken die je hebt gewonnen gesigneerd zijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *